دل..

دل 

شبیه شمعی  است 

که 

وقتی می سوزد

قطره های اشک

از چشم 

جاری می شوند ..

خانه ..

شبیه مردی هستم

که

پیراهنی

 از چهارخانه های تو در تو پوشیده

ولی

خودش

 خانه ای ندارد

تا

بچه هایش را دورِ خودش

جمع کند ..

بداهه ..

ای که با ما مهربان بودی زمان کودکی
همدم مهر و نوازش های خود کن باز هم
کوهِ افکارِ تو جولانگاه عنقا هم نشد
پر می اندازد در آن قافِ سخن ، شهباز هم

بداهه ای برای مهندس معصومی

مجنون ..

یا رب تو مرا به عشق خود راغب کن

بر نفسِ بد اندیش خودم  غالب کن

مهرِ همه را بگیر و از لطف ، مرا

مجنون علی بن ابی طالب(ع) کن

با تغییراتی از بانو تکتم بیداد

سلام و احترام محضر استاد گرانمهرم بانو آرامش عزیز :2:  :31: 

خیلی خوشحالم از زیارتتان 

در خصوص رباعی ناب و قشنگتان جز تحسین و چیزی نمی توانم بگویم
از لحاظ بار معانی متعالی ست 

به نظر می رسد جزئیاتی نیاز به ویراش دارد البته در صورت صلاحدید جناب عالی
بیت اول که خیلی قشنگ ست . بیت دوم نیاز به تجدید نظر مختصر دارد تا شکست وزنی مرتفع گردد 

سهمش ز بهار ، سایه‌ی دیوار 
در چشمِ ترش عُمقِ جهان بسیار است

با دستِ کوچک و نگاهی معصوم
واژه " کوچک " موجب بهم خوردن وزن مصراع شده است با جایگزین واژه هایی چون " توانگر " یا هر واژه ای سه سیلابی دیگر میتوان ساختار وزن را درست و حفظ کرد
به عنوان مثال : 

با دستِ توانگر و نگاهی معصوم
یا 
با دستِ پر از گل و نگاهی معصوم 
یا 
با دستِ محقّر و نگاهی معصوم 
یا ...


فرزندِ زمین ، گاه سرش بردار است..

در این مصراع نیز بین ( زمین و گاه ) سکته وجود دارد که با جایگزین واژگان " زمین " یا " گاه " ، میشود آن را  بر طرف کرد
به عنوان مثال :
 (فرزندِ زمینی که سرش بر دار ست )

هر چند که با توجه به چهارده اوزان بکار رفته برای رباعی  ، انتخاب خودتان نیز زیاد مشکلی ندارد و میتواند بدون ویرایش هم بماند


برایتان سر فرازی و یهترین ها را آرزومندم

زنده باشید به مهر
 :2:  :31: 
 :32: 

مهرِ سایانِ تو با سرِّ سویدای لبت

بر دلم نقش نگاری ست که انکارش نیست